فقر و فهم

تو جواب متنی در واقع گفته بود فقیرا درسته که فقیرن اما فهم بیشتری دارن..

متاسفانه یه مساله ی مهمی که هست اینه که خود فقر کمبود فهم میاره.. تو فقر مخصوصا فقری که شخص قبولش نداشته باشه و باهاش کنار نیاد و طبقه ی اجتماعیش رو نپذیره، دائما در تلاشه که پول بدست بیاره.. بی هیچ سرمایه ی اولیه ای.. که کار بسیار پر استرس و زحمت و کم نتیجه ای هست. و این باعث می شه از خیلی مسایل فرهنگی و اجتماعی به دور بمونه.. تمام تلاشش تمرین پولدار بودن و ادای پولدارا رو درآوردنه. عملا وقتی براش نمی مونه که بخواد چیزی غیر از اینا رو بیاموزه. اما وقتی کسی اصالتا پولداره(پولدار متولد می شه و پدرانش هم پولدار بودن) عملاً فضای خیلی زیادی از مغزش بازه و درگیر هیچ فکری نیست و می تونه از این ظرفیت استفاده کنه.. راحت می تونه آموزش ببینه راحت می تونه به منابع دسترسی داشته باشه.. راحت می تونه کار معنوی از هر نوعش رو انجام بده.. راحت می تونه کتاب بخره.. راحت می تونه سفر کنه و با مکاتب و مذاهب و فرهنگای دیگه آشنا بشه و رفتارش تعدیل بشه و کمتر متعصب باشه.. و خیلی کارای دیگه.. فقر فهم تو فقیرا بیشتره متاسفانه.. اما آرمان های بزرگی دارن و چون فقط در حد آرزوئه و زحمتی نداره دائما ازش حرف می زنن و به خودشون هم افتخار می کنن. اما وقتی به عمل می رسه از اونجایی که هیچ تمرین و آموزشی تو محیط زندگیشون نداشتن نمی تونن درست عمل کنن و خیلی زود خسته می شن و قید همه چی رو می زنن و خیلیاشون هم تا به پول می رسن فاسد می شن چون ظرفیت ذهنشون برای مدیریت حجم خیلی کمی از دارایی مالی پرورش داده شده و هیجانی و ناشناخته رفتار می کنن.. منظورم این نیست که فقر فهم فقط تو فقیراست و پولدارا همه فهمیده هستن(به مسایل زیادی بستگی داره) اما طبق نظریه های مختلف ارتباط زیادی با فقر مالی داره.. تصور کنین تو یه محله ی فقیر نشین راحت تر زندگی می کنین یا تو منطقه ی با سطح مالی بالاتر؟ همین گویای همه چیزه.. در واقع چیزی که مهمه پذیرفتن سطح مالی و طبقه هست.. اگه کسی قانع باشه تو فقر هم می تونه رشد کنه و غیر از پول داشته های زیادی رو بدست بیاره.. من خودم تازه الان دارم بهش می رسم.. راحت زندگی کردن و پذیرفتن آچه که هستیم.. ادا درنیاوردن و به زحمت نیفتادن.. خود بودن.. همینا به آدم آرامش می ده و آدم چیزای خیلی بیشتری از دنیا می تونه یاد بگیره..

خودم...